Reageer op dit artikel.

Hoofdstad straft beleidspartij CD&V af

Brusselse Vlamingen stemmen anders

David Vits 25-05-2003

Is het Vlaams Blok in Brussel op weg naar een absolute meerderheid aan Vlaamse zijde? Het boekt in elk geval opnieuw stevige winst. Behalve Agalev krijgt ook CD&V in de hoofdstad rake klappen. Een overzicht ...

“De wraak van een geflikte commissaris”, zo kan je de monsterscore van Johan Demol, het Brusselse boegbeeld van het Vlaams Blok, samenvatten. Vier jaar geleden kon zijn partij de Brusselse regering niet lamleggen. Volgend jaar misschien wel.

Geen windeieren

Door de massale naturalisaties en de keuze van veel Belgen in het buitenland om in Brussel een stem uit te brengen, steeg het aantal geldige stemmen er met 7 à 8 procent tegenover 1999. In migrantrijke buurten lag dat percentage beduidend hoger. Het leidt geen twijfel dat die nieuwe kiezers in slechts minieme mate Nederlandstalig zijn, minder dat het bevolkingsaandeel van de Brusselse Vlamingen.

Toch blijft de Nederlandstalige achteruitgang achterwege of minstens beperkt. De oorzaak daarvan ligt in de eerste plaats bij het Vlaams Blok. Het actief hengelen in de (Franstalige) extreem-rechtse visvijver, legt de partij geen windeieren.

Het Vlaams Blok versterkt in Brussel haar marktleiderschap nog gevoelig. Voor de Kamer haalde de partij net geen 40%, dubbel zoveel als achtervolger VLD. De liberalen trappelen ter plaatse, maar blijven de socialisten voor. CD&V krijgt in Brussel een pandoering. De partij verliest een derde van haar aanhang en zakt in de rangschikking van plaats drie naar vier. Ook Agalev verliest zwaar, maar blijft in Brussel boven de kiesdrempel. Iets waar de N-VA voorlopig alleen maar van kan dromen. De liberale scheurlijst van Leo Goovaerts ten slotte komt ook in thuishaven Brussel niet van de grond.

494 stemmen

Het succes van het Vlaams Blok laat ook sporen na in de hitparade van de voorkeurstemmen. Op kop staat Johan Demol met 8 246 rode bolletjes achter zijn naam. Meer dan achter de gehele lijst CD&V. Ruim anderhalve keer zoveel als Annemie Neyts en bijna drie keer zoveel als Bert Anciaux. In de top-20 staan nog drie andere Vlaams Blok’ers.

Bij de VLD gaat “superminister” Guy Vanhengel er sterk op vooruit in vergelijking met de jongste gewestverkiezingen. Toch blijft hij mijlenver verwijderd van Neyts. Bert Anciaux haalt meer stemmen dan de N-VA. Jos Chabert blijft op kop bij CD&V, maar wordt kort op de hielen gezeten door Brigitte Grouwels. Agalev ten slotte bezet slechts twee plaatsen in de lijst, onderaan. Opvallende afwezige: Adelheid Byttebier. De nieuwe Vlaamse minister haalde amper 494 stemmen en wordt voorafgegaan door lokale wereldwinkelier Annemie Maes en beloftevolle jongere Tinne Van der Straeten.

CD&V in oppositie?

Het Brusselse hoofdstuk heeft weinig gewicht in het Vlaamse verhaal: 1,75 procent (68.708 Kamer-stemmen op 4 000 000). De federale verkiezingen zijn vooral een barometer in het licht van de gewestverkiezingen van volgend jaar. Na de jongste staatshervorming zijn daarbij in Brussel meer dan dubbel zoveel parlementaire zitjes te verdelen.

Volgens een naakte vertaling van de huidige resultaten naar zitjes in het Brussels Parlement haalt het Vlaams Blok nipt geen absolute meerderheid. Een voortzetting van de bestaande regenboogcoalitie is nochtans niet zeker. Niet omdat het cordon sanitaire in Brussel als eerste voor de bijl zal gaan, maar omdat CD&V mogelijk niet langer nodig is. Het einde van het tijdperk-Chabert is duidelijk in zicht. CD&V is niet langer de grootste meerderheidspartij en verliest daarmee zijn aanspraak op het ondervoorzitterschap in de Brusselse regering. Dat gaat naar de VLD. Agalev ten slotte verwerft op eigen kracht een zetel.

Nu scoren sommige partijen bij de regionale verkiezingen beter dan bij federale verkiezingen en omgekeerd. Met de lokale bonus is een absolute meerderheid voor het Vlaams Blok wél haalbaar. Ten minste als de partij erin slaagt haar Franstalige kiezers over de taalmuur te laten springen. Ook CD&V zou het bij de Brusselse verkiezingen beter moeten doen. Maar of dat volstaat om over het rode kartel te wippen blijft onzeker.

Extra informatie

Bijlage: Verkiezingsresultaten in Brussel (mei 2003) (pdf-bestand - 50 Kb)

Reacties op deze tekst

Reageer op dit artikel.

Terug naar de artikelenlijst.