Reageer op dit artikel.

Uithuilen bij Raad van Europa haalt niets uit

Brusselse Ziekenhuizen dan toch tweetalig?

Michaël Vandamme 29-05-2005

De taalproblemen in Brusselse ziekenhuizen zijn 'niet heel erg'. Dat besluit de Roemeense Minodora Cliveti na haar werkbezoek aan Brussel. Opnieuw lijken de Vlamingen ongelijk te krijgen van de Raad van Europa. Moeten onze politici hun problemen niet zelf aanpakken?

Geen city-trip, maar een monsterprogramma. Dat was het tweedaagse werkbezoek van Cliveti. De charmante Roemeense had zich voorgenomen 'om te luisteren', maar liet zich toch strikken voor een exclusief interview in Le Soir. Wellicht heeft de krant haar woorden wat bijgekleurd, maar wat er staat, belooft weinig goeds. Zal de Raad van Europa straks besluiten dat er geen taalprobleem is in de Brusselse ziekenhuizen?

Ei van Columberg

De saga van dit land en waarnemers van de Raad van Europa is er één die teruggaat tot 1998. Tot de rondzendbrief Peeters. Die bepaalt dat Franstaligen in faciliteitengemeenten die documenten willen in hun taal daar telkens om moeten vragen. De FDF’er Georges Clerfayt pikte dat niet en trok naar de Raad van Europa.

Eerst kwam de Zwitser Dumeni Columberg zijn licht opsteken, enkele jaren later gevolgd door zijn landgenote Lilly Nabholz-Haidegger. En om het zacht uit te drukken: hun bezoeken waren geen succesverhaal. Columberg presteerde het zelfs om een referendum voor te stellen over 'de algemene tweetaligheid van België'. Ontroerend eenvoudig. Net het ei van Columbus.

Intussen bevestigde de Raad van State, tegen vele verwachtingen in, de rondzendbrief Peeters.

Hete aardappel

Na hun Franstalige collega’s, trokken ook Vlaamse politici naar de Raad van Europa. Zij klaagden de taalprobleem in Brusselse ziekenhuizen aan. Eerst kwam de Russischtalige Let Boris Cilevics op bezoek en stelde een 'feitelijke Franstaligheid' vast. De commissie juridische zaken geraakte er niet uit en zo belandde de hete aardappel uiteindelijk in de schoot van een andere commissie, die van sociale zaken.

Tegelijk werd de Vlaamse klacht gekoppeld aan een Franstalige tegenklacht uit FDF-hoek. Dat Franstalige patiënten zouden in spoeddiensten van enkele Vlaamse (!) ziekenhuizen evenmin in hun eigen taal worden ontvangen. Bovendien heeft de Vlaamse overheid het gedurfd om een borstonderzoek in heel Vlaams-Brabant, dus ook in de faciliteitengemeenten, uitsluitend in het Nederlands aan te kondigen...

Even leek het alsof de commissie sociale zaken de beeldschone Karin Hakl uit Tirol als verslaggever zou aanduiden, maar – na druk gelobby – werd dat Minodora Cliveti uit Roemenië. Toevallig een land dat staat ingekleurd op de 'kaart van de francofonie'?

Onder de indruk

Tot zover de (voor)geschiedenis van het Cliveti’s blitzbezoek. Op besluiten blijft het wachten, maar uit haar verklaringen in de media blijkt dat ze het probleem erkent, maar minimaliseert. Cliveti: 'Ik kan me niet inbeelden dat men de Raad van Europa voor niets inschakelt. Het is belangrijk in een land als België'. Anderzijds lijkt de situatie haar 'niet heel erg'. 'Artsen die ziekenhuizen inruilen voor privé-praktijken, verpleegsters die betogen omdat ze te weinig worden betaald. Dat zijn de echte problemen.'

Volgens insiders was Cliveti vooral onder de indruk van de medische voorzieningen in onze ziekenhuizen, meer en beter dan in haar eigen land. Bovendien: 'Ik heb de test gedaan. Er is altijd iemand gevonden om de patiënt in zijn taal te ontvangen'. Logisch, de Brusselse ziekenhuizen hebben haar bezoek goed voorbereid. Zoals de vakbonden daags voordien al meldden, hebben zij voor de gelegenheid al hun tweetalig personeel even van stal gehaald.

Andere koek

Het interview in Le Soir deed de Vlaamse politici op hun kop staan. Zo erg zelfs, dat hun reactie Cliveti tot in Boekarest deed schrikken. Maar zouden we aan Vlaamse kant niet beter de hand in eigen boezem steken?

Aan Vlaamse kant is er niemand die twijfelt aan het taalprobleem in Brusselse ziekenhuizen. Waarom dan nog bevestiging vragen aan Europa? Om de Franstaligen beter te overtuigen? Dat lijkt weinig zinvol. Als ze vandaag nog niet zijn overtuigd is dat omdat ze niet willen. Wat zou de Raad van Europa daar aan kunnen veranderen? Hij doet alleen aanbevelingen en zoekt naar 'pragmatische oplossingen'.

Het taalprobleem is een Belgisch probleem bij uitstek. Het niet zelf aanpakken, maar uitbesteden aan de Raad van Europa werkt niet. De commissie sociale zaken buigt zich op dit ogenblik over 'de bijstand van patiënten op hun levenseinde', 'de sociale reclassering van gevangenen' en 'armoede en de strijd tegen corruptie'. Boeiende onderwerpen, maar duidelijk andere koek dan ons taalprobleem.

Extra informatie

Bijlage: verslag Raad van Europa (Engels) (doc-bestand - 167 Kb)

Reacties op deze tekst

Reageer op dit artikel.

Terug naar de artikelenlijst.